X
تبلیغات
رایتل
پنج‌شنبه 21 خرداد‌ماه سال 1388 ساعت 11:59 ب.ظ

به نام حضرت دوست 

  

   عرض سلام و ادب و احترام 

  

پیش و پس گفتار

   اینکه چقدر دلم براتون تنگ شده ، قطعا براتون قابل تصور نیست (!) چون خودمم باورم نمیشه که به این شدت دلم براتون تنگ شده باشه !! 

  

زیر و بم موضوع

   پستم رو با سه نام دوست داشتنی ، مزّین کردم .. نام هایی که تک تک شون برام از این دنیای خاکی بیشتر ارزش دارن .. این سه اسم مبارک رو کوبیدم سر در پستم تا بدونید که محور حرف هام چیه و قضیه از کجا آب میخوره (!) در ضمن محض اطلاع ، ترتیب شون ("د" ، "م" ، "ی") رو بر مبنای حروف الفبا انتخاب کردم . چرا که انتخاب کردن از بین سه تفنگدار برام غیر ممکنه ... 

 

از آسمون تا ریسمون

   روزی که برای اولین بار ، دستم رو به کیبرد زدم تا به عنوان یک عضو کوچیک از یک وبلاگ بزرگ ، نظراتم رو به شکل کامنت بنویسم ؛ همیشه دوست داشتم که دیگران هم نظراتم رو بخونن .. حرفم رو بشنوند .. گفته هام رو نقد کنند و عکس العمل نشون بدن . شما هم مثل من ، خوب میدونید که اصولا چنین کاری در این فضا اتفاق نمی افتد و هر کسی میاد حرف خودش رو میزنه و ... میره . اون روز که من در وبلاگ هیچکس (گل پسر عمو!) این قانون رو بر پا کردم ، هنوز مثل و مانندش رو جایی ندیده بودم . بعضی ها بهشون برخورد و برخی هم استقبال کردن .. روزها گذشت تا اینکه خودم هم وب زدم . خیلی سعی کردم تا دوستانم این قانون رو در وبلاگم رعایت کنند تا اینکه ، عمر اون هم به پایان رسید . خورشید صحن کائنات رو میدرید و روزها یکی پس از دیگری در کنار هم جان میدادند تا اینکه من از شر خفقان درونم ، فطرسی رو برپا کردم که شباهت زیبای به خودم داشت . آدرس آشیانه فطرسم رو به عده معدودی دادم تا بجای عریض کردن وسعتش ، تنها به فکر کشف اعماقش باشم . وحال اون فطرس کوچولوی دیروز (به لطف همسایه های خوبش) تبدیل به ققنوسی شده که بدون نیاز به کمک من ، بال هاش رو باز میکنه و در کمتر از آنی ، صحن و سرای دلم رو درمینوردد . شاید هر کسی جای من بود ، درش رو می بست تا اطرافیان رو بی دلیل چشم انتظار نظاره اما من با وجود بی نظمی فراوانی که در زمان حضورم وجود داره ؛ گستاخانه در باز بودنش پافشاری میکنم تا بهانه ای برای بودن در عرصه مجازی و حتی حقیقی (!) داشته باشم . میدونم که خیلی منتظر میمونی ، اما اگه بدونی که چقدر مشتاق کم کردن این انتظارم .. از چشم انتظاریت لذت میبری (!) چند شب پیش که به زور خودم رو بیدار نگه داشتم و بعد از پاک کردن سه تا سیستم عامل و نصب نصفه و نیمه ایکس پی خودم رو بهتون رسوندم ، انتظار دیدن هر چیزی رو داشتم بجز یک عدد دو رقمی در بخش نظراتم .. شاید بشه گفت که اوج عروجم اون لحظه ای بود که دیدم سه نفر بدون اینکه حتی همدیگه رو دیده باشن ، در کنار من نشستن و دارن با هم حرف میزنن (!) اون شب با وجود اینکه داشتم از خستگی جون میدادم ، از سر شوق اشکی در چشمانم حلقه زد و من رو با خود به خواب عمیقی فرو برد . من برکتی رو فراتر از این برای فطرس متصور نبودم و اینک بر جایگاهی ایستادم که با تمام وجود میتونم از اینکه خادم فطرس هستم ، احساس غرور کنم و به زنده بودنم ببالم . هر چند که اتفاقات اطرافم تنها قدرت تداعی مرگ رو دارند اما در این وانفسا ، عاملی بروز کرده که میتونه به روح خسته ام حیات ببخشه . عاملی که متشکل از سه تفنگدار بی مثال است . تنفنگدارانی که با سلاح قلم ، اعجازی به وسعت آفرینش رو به منحصه ظهور میگذارن . آفرینشی که قلب خموش من رو به فریاد وامیداره و پرده سکوتش رو در هم میشکنه ...  

  

 

   دختر خاله ، مونا و یکی عزیزم .. از اینکه هنوز توفیق رفیق راه حیاتم بوده و روزی رو به چشم خودم میبینم که همشنین نفس های شمام ، به خودم میبالم و عاجزانه از خدا تقاضا دارم که این رحمتش رو از من دریغ نفرماید . 

 

و اما ... حال و هوا

   در حال حاضر خانواده دارن بهم فحش میدن که چرا پای سیستم نشستی و نمیخوابی (طفلکی ها نمیدونم که من اینجا "دل اسیر دارم !") آخه بعد از 36 ساعت برگشتم خونه و یحتمل از فردا تا شنبه ، دوباره در آماده باش 100 بسر خواهیم برد .. با این وجود شور و شوق و هیجانم بهم اجازه خوابیدن نمیده و تا درونم رو با شما تقسیم نمیکردم ، خوابم نمیبرد ! 

 

ریز و درشتی از اهم اخبار

   1 : پس پری روز (به گمانم ، این ترکیب رو در زبان سانس کریت دیده باشم !) از نزدیک شاهد سوختن انباری بودم که بیش از ده دوازده تا تانکر آتش نشانی رو خورد و سر انجام از پا درآمد (!) تا به حال از نزدیک شاهد چنین فاجعه ای نبودم .

   2 : پری روز (من مونده مگه ممکنه که پری ، شب هم بشه !) جنین 6 ماهه ای را به صورت روزنامه پیچ ، درون سطل زباله ای رها کرده بودند (!) چنانچه پدر و مادر دلسوزش را دیدید ، حتما مراتب تشکر کودک شان را به خاطر برداشتن سد دنیا ، به ایشان ابلاغ نمایید .

   3 : تا سه نشه ، بازی نشه ... (ای کاش هیچ وقت بازی نمیشد !) 

  

شاد باشید و شادی آفرین

یا حق

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo